Que bos recordos!.
Son insuperables.
No Xabarín.
Artigo de opinión en Xornal de Galicia de José Luis Gómez sobre as fusións das caixas galegas.
Este martes 24 de noviembre puede ser un día importante para la vida de las cajas de ahorros de Galicia, cuyos hombres fuertes, José Luis Méndez y Julio Fernández Gayoso, han sido convocados por el presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijóo, para ver qué hacen ante la reordenación del sector financiero español. Ojalá acierten.
Si Feijóo no quiere pasar a la historia como el presidente bajo cuyo mandato Galicia se quedó sin cajas de ahorros va a tener que emplearse muy a fondo en esta importante cumbre, empezando por expresar su firme oposición a cualquier treta del PP con Cajamadrid, en cuyo punto de mira está Caixa Galicia y, si fuese posible, incluso la resultante de una fusión de las dos cajas gallegas. ¿Qué quiere esto decir? Entre otras cosas, que los gallegos –los únicos propietarios de las cajas– tenemos derecho a saber si una fusión entre Caixa Galicia y Caixanova es viable o no. Y eso, solo nos lo pueden contar las propias cajas, las verdaderas protagonistas, y el Banco de España y la Consellería de Facenda, que tienen competencias en materia de control de ambas entidades y, por tanto, pueden acceder a datos que no se hacen públicos. Quienes pretenden simplificar este complejo asunto, tomando de paso partido a favor de Caixa Galicia, abanderan la fusión gallega, y se quedan ahí. Pero para que ese objetivo sea deseable, lo primero que tiene que ser es viable, en términos financieros. Dicho de otro modo, si Julio Gayoso no tiene realmente motivos económicos para oponerse a la fusión y son otros sus intereses, debemos saberlo. Pero si los tiene, también.
Feijóo y Méndez, que en el fondo defienden la misma estrategia, tienen hoy una magnífica oportunidad para convencer a Gayoso de que está equivocado o al menos para hacernos ver a todos los gallegos que es posible una gran caja de Galicia sin riesgos de ser absorbida por Cajamadrid, como pretende el PP de Mariano Rajoy, sin que el Banco de España le ponga mala cara a semejante hipótesis.
Aquí en Galicia estamos centrando toda la atención en nuestras cajas, lo cual es lógico, pero no podemos perder de vista que solo somos una pequeña parte del baile de fusiones al que han sido condenadas las cajas de ahorros de toda España. Y en Madrid, cuando hablan de Galicia, nos ven como tierra conquistada. El gobernador del Banco de España, Miguel ÁngelFernández Ordóñez, Mafo, que por cierto fue nombrado por el Gobierno del PSOE, elevará su grado de satisfacción en función del número de cajas que se lleve por delante, con lo cual matará dos pájaros de un tiro: reducirá entidades que él considera factores de riesgo financiero y se cargará a los gobiernos autónomos que ahora tratan de tú a tú al Banco de España cuando hablan de las cajas. Como el problema de los catalanes y vascos, que son los únicos que cuentan en Madrid, ya está encauzado, ahora lo que importa es repartir bien las cajas que queden entre el PP y el PSOE, pero sin muchas autonomías de por medio. Y si de paso consiguen que Cajamadrid sobrepase a La Caixa, mejor que mejor. Así es como piensan en Madrid. Sin complejos.
Son días felices para Botín y FG, y son días inquietantes para una Galicia que se pregunta quién la defiende ante todo lo que está pasando.
José Luis Gómez, Xornal de Galicia, 24/11/2009.
Un comezo de tempada magnifico, esa é a frase que mellor define a este Depor. Despois da vitoria frente a Atlético de Madrid sitúase en postos Uefa con 22 puntos, a 6 puntos do líder.
Pola contra o Celta segue afundido na clasificación despois da derrota frente o Vilareal B.
Novo anuncio de Gadis (vivamos como galegos), maloserá.
Segundo datos da Contabilidade Nacional e do análise realizado pola Fundación das Caixas de Aforros (Funcas), a Taxa de aforro interanual aumentou ata un 17,5% da renda dispoñible do terceiro trimestre do 2008 o segundo trimestre do 2009.
Fonte: INE e Expansión.com
Debido a este aumento a taxa de aforro sitúase entorno o 24% da renda dispoñible dos fogares e das institucións sen ánimo de lucre.
Xeograficamente o aforro bruto é maior en Álava, donde supera os 10.000 € por habitante no ano. Pola contra, con menos de 100 € brutos por habitante no ano sitúanse Ávila, Zamora, Granada e Ourense.
Estamos no momento de aforrar. Dino os indicadores. A pesar de que pareza unha contradición, en épocas de moita incerteza económica o aforro é o noso gran aliado.
Xa sabedes…
Los Suaves é un grupo galego de rock and roll con orixe en Ourense nos anos setenta. Foi fundado polos irmáns Carlos e Yosi Domínguez, que desempeñan o labor de baixista e vocalista/letrista, respectivamente.
En 1981 telonearon a Los ramones en A Coruña e tamén actuaron como grupo invitado dos Rolling Stones no ano 1999, en Santiago de Compostela.
Sen lugar a dúbidas son un dos mellores grupos de rock.
Aquí os deixo “Dolores se llamaba Lola”.
O Celta de Vigo empatou a un gol na visita o Real Betis. Estes acabaron o partido cun home menos e conseguiron o empate nos últimos minutos. Trashorras anotou de penalti o gol dos galegos. Con este resultado o Celta segue en postos de descenso con 12 puntos. Mágoa dos dous puntos que se escaparon hoxe.
O 13 de novembro cumpríronse 7 anos da catástrofe do Prestige, que inundou Galicia de Chapapote.

O Prestige foi un petroleiro que afundiu fronte ás costas galegas en 2002 producindo unha inmensa marea negra, que afectou a unha ampla zona comprendida dende o norte de Portugal ata as Landas ou Vendée en Francia, tendo especial incidencia en Galicia.
Era un petroleiro monocasco de titularidade grega que viaxaba con bandeira das Bahamas, cuxo propietario era supostamente liberiano e fora fretado por unha compañía petroleira rusa baseada en Suiza. Tivera como nome anterior Mt Gladys. Medía 243 m de eslora, 34,4 m de manga e 18,8 m de calado. A capacidade de carga era de 85.000 m³ e o combustíbel (fuel-oil) ocupaba 4.500 m³. Transportaba fuel oil en 12 tanques, de entre 3.200 e 12.000 m³.
O 2002 un dos tanques rebentou durante unha tempestade á altura de Galiza. Temendo que se afundise, o capitán, Apostolos Mangouras, solicitou a axuda dos servizos de rescate españois, agardando poder refuxiarse nun porto. Non obstante, as autoridades demoraron en actuar e decidiron finalmente obrigar ao capitán a afastar o buque da costa e dirixirse cara o noroeste, crendo así evitar o risco.
Ás oito da mañá do 19 de novembro, o petroleiro fendéuse pola metade e afundiu completamente esa mesma tarde. Estaba a uns 250 km das costas galegas e a marea negra xa chegara á costa. O capitán foi detido e acusado de non cooperar cos equipos de salvamento e de causar danos ao medioambiente.

Vertéronse ao mar 5.000 toneladas métricas de fuel oil. Logo de afundirse continuou deitando unhas 125 ao día, creando unha marea negra que contaminou o leito mariño e contaminou a costa, afectando especialmente á Costa da Morte entre Muxía e Carnota. A área afectada non só constitúe unha rexión ecolóxica moi importante, senón que ten na pesca unha das súas fontes de ingresos máis importantes. A contaminación provocada forzou ao goberno autonómico a suspender as actividades pesqueiras durante seis meses.

Día a día da catástrofe:
O 13 de novembro de 2002 un dos tanques do barco abriuse durante unha tormenta nas costas de Galicia. Naquel momento derramáronse 5.000 toneladas de fuel-oil.
O 19 de novembro o barco partiuse en dous ás 8 da mañá, a uns 250 km da costa, provocando un incremento da mancha negra.
O 1 de decembro, 200.000 persoas manifestáronse en Santiago de Compostela co lema “Nunca Máis”. Tamén chegou o batiscafo francés “Nautile” á zona do afundimento.
O Presidente da Xunta de Galicia, Manuel Fraga, asegurou que o afundimento non tería efectos sobre o meio ambiente. O 10 de decembro o Presidente do Governo, José María Aznar, dixo que o executivo cometera “erros de apreciación”.
A parte afectada da costa non só ten unha importancia ecolóxica (como no caso das Rías Baixas), ten tamén unha notable industria pesqueira.
O capitán grego do Prestige, Apostolos Mangouras, foi detido e acusado de non cooperar cos equipos de salvamento durante o naufraxio e de dañar o meio ambiente.
O 2 de xaneiro de 2003, as manchas de fuel estaban a 50 quilómetros da costa francesa. O Primeiro Ministro francés prometeu 50 millóns de euros para a limpeza.
Como medida reparadora, o goberno español prometeu un plan especial de reactivación económica, o “Plan Galicia” (que na práctica só recollía os investimentos xa previstos para Galicia) e subsidiou xenerosamente os mariñeiros da zona.
Información e fotos Wikipedia